Κατηγορία: Uncategorized

Τάξη και χάος, χάος και τάξη, αυτή είναι η καθημερινή μοίρα του ανθρώπου: να προσπαθεί να δώσει στο χάος ένα νόημα, να το φέρει σε μια τάξη την οποία τουλάχιστον να μπορεί να αντιληφθεί. Η καθημερινή φθορά γεννά τις ευκαιρίες και σκοτώνει ό,τι της είναι άχρηστο, μα για το ανθρώπινο πνεύμα το χάος δεν μπορεί να υπάρξει· θέλει να το καθυποτάξει. Για το χάος, το ανθρώπινο πνεύμα δεν υπάρχει· είναι απλά μια άλλη πλευρά του χάους, είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει, του είναι παντελώς αδιάφορο.

Χαμένος στην καθημερινότητά μου, βλέπω την φθορά παντού, μα βλέπω και τη γη να γεννά νέα φυτά, ζώα και ανθρώπους και να παίρνει πίσω σιγά-σιγά ό,τι της ανήκει, γονείς συγγενείς και φίλους. Να παίρνει ανθρώπους γεμάτους ζωή και όνειρα, να τους ανακυκλώνει και να τους ξαναγεννά, όλους με την σειρά. Βλέπω αυτόν τον κόσμο να εξελίσσεται, να παίρνει ραγδαίους ρυθμούς αλλαγής, να προχωρά σαν αστραπή που δεν γνωρίζει τον στόχο της, μα που καταπιάνεται μόνο από την ιδέα της ύπαρξης του σύμπαντος, αντιλαμβάνεται λοιπόν η αστραπή πως υπάρχει μέσα σε κάποιο σύμπαν και πως πηγαίνει κάπου – μα που όμως, προς τα πού το βάλε, αυτό είναι το αιώνιο ερώτημα.

Βλέπω την πανίσχυρη τυφλή βούληση του Σοπενχάουερ, βλέπω σημεία πως ο κόσμος κυβερνάται από μια τυφλή, πανίσχυρη και ανικανοποίητη βούληση, μια παράλογη ορμή Διαβάστε περισσότερα “Αφιερωμένο στον πατέρα, σε κάθε πατέρα…”

Αν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο, ας αρχίσουμε από τον εαυτό μας.
Ο μόνος άνθρωπος που πρέπει να ανταγωνιζόμαστε πραγματικά είμαστε εμείς, κανένας άλλος.

Στόχοι όπως, θέλω να γίνω ο καλύτερος μαθητής της τάξης, θέλω να είμαι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στην ομάδα, ο καλύτερος σκακιστής στον κόσμο, δεν είναι οι ιδανικότεροι. Όχι γιατί δεν είναι εφικτοί, αλλά γιατί η επιτυχία μας  δεν εξαρτάται απόλυτα από εμάς. Σε περίπτωση αποτυχίας επίτευξης του στόχου μας, που τις περισσότερες φορές είναι το πιθανότερο αποτέλεσμα, επέρχεται η ηττοπάθεια, η μελαγχολία και η απογοήτευση, η αρνητική εικόνα του εαυτού μας είναι δεδομένη.

Ο μοναδικός μας ανταγωνιστής είναι και θα είναι ο εαυτός μας, όχι τα υπόλοιπα 20 παιδιά στην τάξη που ίσως να έχουν τον ίδιο στόχο μαζί μας. Είναι αναμενόμενο ότι όλα εκτός από ένα θα απογοητευτούν, όσο καλή απόδοση και να έχουν. Αυτό ισχύει σε όλους τους τομείς της ζωής και σε όλες τις ηλικίες ανεξαιρέτως.

Το βλέμμα μας είναι καλύτερα να είναι στραμμένο στην καλύτερη δυνατή έκδοση του εαυτού μας, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Πόσο καλύτερος από σήμερα μπορώ να είμαι στους τομείς που έχω επιλέξει, την επόμενη μέρα, εβδομάδα, χρονιά, δεκαετία;

Με αυτό το στόχο η επιτυχία η αποτυχία εξαρτάται κατά κύριο λόγο από εμάς και τη δουλειά που είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε.