Στην παιδική μας ηλικία ακούγαμε παραμύθια με δράκους και κάστρα, ιππότες και βασιλιάδες, πανοπλίες και σπαθιά. Ενήλικες πλέον πιστέψαμε ότι αυτά ήταν απλά παραμύθια και δεν είχαν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Πιστέψαμε ότι θα ασχοληθούμε ξανά με αυτές τις ιστορίες όταν θα τις διηγούμαστε στα παιδιά μας. Όταν ήμασταν εμείς παιδιά ποτέ δεν θα πιστεύαμε ότι όλες αυτές οι μάχες διεξάγονται στην ψυχή μας και ότι θα το κατανοούσαμε αυτό ως ενήλικες.
Άλλοι το καταλάβαμε νωρίς, άλλοι αργότερα και άλλοι δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα. Όσοι δεν το έχουμε καταλάβει τρέχουμε να πολεμήσουμε, όποιο δράκο βρεθεί στον δρόμο μας, σε όποια κατεύθυνση και αν είναι, όπου και αν βρίσκεται, ακόμα και αν δεν τον έχουμε δει.
Τρέχουμε να σώσουμε δεσποινίδες που δεν θέλουν να σωθούν από δράκους που ίσως να μην υπάρχουν. Μιμούμαστε τον ιππότη με την σκουριασμένη πανοπλία του Rober Fisher, ξεχνώντας ότι τον μόνο που μπορούμε να σώσουμε είναι τον εαυτό μας και κατά συνέπεια αυτούς που αγαπάμε. Κανένας δεν μπορεί να βγάλει τον άλλο στην στεριά αν πνίγεται ο ίδιος.
Οι περισσότεροι από εμάς φοράμε Διαβάστε περισσότερα “Δράκοι, ιππότες και πανοπλίες”
